سلام به همه دوستای گلم

به همه اونایی که هنوز هم سر حالند و امیدوارانه وبلاگ ها را پیگیری می کنند بلکه خبری از مدیکالها بشنوند

به همه اونایی که یه روزی حوصله داشتن وبلاگهاشونو آپ کنن ولی الآن دیگه به وبلاگ خودشون هم سر نمی زنن چه برسه به بقیه

به همه عزیزایی که به دنیای واقعی رفتن و اونجا دوستی ها رو ادامه دادن

به همه دوستان خوبم که هنوز هم به این کلبه کوچک سر می زنند و چراغش را روشن نگاه داشته اند

دلم براتون تنگ شده...

------------------------------------------

24 آگوست دقیقاً یک سالگی فایل نامبر دمشق ما بود و ما هم مثل بقیه دوستان نامه پیگیری زدیم و همون جواب تکراری را دریافت کردیم که در حال بررسی پرونده های قبل از فوریه 2009 در این گروه هستند...

پیش بینی پارسال ما برای خودمان و دوستانی که وضعیت مشابه دارند انتظار دو ساله برای مدیکال بود که همچنان امیدواریم درست باشد هر چند که بعید به نظر می رسد.

همان طور که اطلاع دارید در این نامه گفته شده هنوز برای 144 هزار پرونده بین فوریه 2008 تا جون 2010 تصمیم نهایی گرفته نشده است.

-------------------------------------------

اگر فقط به وضعیت خودمان نگاه کنیم قطعاً احساس می کنیم که چقدر به ما ظلم شده است ولی اگر خودمان را جای طرف مقابل بگذاریم چی؟ شاید بهتر بتونیم این انتظار پیش بینی نشده را تحمل کنیم و دست از غرولند برداریم (منظور خودم هستمنیشخند)

نمی خوام از اداره مهاجرت کانادا دفاع کنم ولی به دور از هیاهوها و جنجالهای تبلیغاتی برخی از وکلا و موکلینشان اگر خوب به قضیه نگاه کنیم می بینیم که اداره مهاجرت از بین راه حلهای ممکن تقریباً بهترین راه حل را انتخاب کرده است.

همون جوری که ما غافلگیر شده ایم آنها هم با حجم زیاد پرونده ها علی رغم محدودیت جدید (فوریه 2008) غافلگیر شده اند و واقعاً هم ظرفیت محدودی برای رسیدگی به پرونده ها دارند برای همین نتوانسته اند به پیش بینی هایشان عمل کنند (دقت کنید که زمان 6 تا 12 ماه پیش بینی بوده و هیچ قولی در کار نبوده است) مثل اینجا شهر هرت نیست که راحت از کیسه خلیفه بودجه به این ور و اون ور اختصاص می دن و پسر عمه و دختر خاله را استخدام می کنن، (فرض کنین که کلی نیروهای جدید (آفیسر) آموزش بدن و استخدام کنن تا به این سونامی پرونده ها رسیدگی کنند، خوب بعدش چی؟ این موج که تموم شد و همه چی آروم شد چی کار کنن؟ اخراجشون کنن؟) از طرف دیگه نمی تونن هم به طور کلی دریافت پرونده های جدید را متوقف کنند، پس راه حل چیست؟

بهترین کار همینی است که الآن جریان دارد، یعنی محدودیتی برای دریافت پرونده های جدید گذاشته اند تا در کنارش فضا را برای رسیدگی به پرونده های قدیمی تر باز کنند.

این مسئله هم که اولویت را به پرونده های گروه جدید بدهند باز هم منطقی است چون اولاً دومینوی انتظار طولانی را جایی متوقف می کند ثانیاً این پرونده ها در دو سال تنها حداکثر به 30 هزار پرونده (20 هزار 2010-2011 و 10 هزار 2011-2012) می رسد و ظرفیت اسکیل ورکر در دو سال بالای 100 هزار نفر است، در نتیجه به بالای 70 هزار پرونده قدیمی هم رسیدگی می شود، بنابراین نمی توان گفت ظلمی رخ داده است.ثالثاً لیست جدید تناسب بیشتری با نیازهای کانادا دارد، می دانم که برخی رشته ها مشترک است و عدالت این است که اول پرونده های قدیمی تر با رشته مشابه رسیدگی شوند ولی این کار واقعاً عملی نیست، از طرفی در هر رشته در دو سال حداکثر 1500 پرونده پذیرفته می شود در حالی که ممکن است بسیار بیشتر از این میزان پرونده های مشابه قدیمی رسیدگی شوند.

راستشو بخواین اگر از من هم خواسته می شد راه حلی برای این وضعیت بغرنج ارائه بدهم همین شیوه ای را که در حال حاضر اداره مهاجرت در پیش گرفته پیشنهاد می کردم یعنی کاهش در تعداد پرونده های دریافتی تا رسیدگی کامل به پرونده های قدیمی و بعد از آن هم تعیین سقف برای پرونده های دریافتی متناسب با سیاست کلی مهاجرت اسکیل ورکر.

می دونم که همین الآن کلی دشمن پیدا کردمچشمک ولی واقعیت اینه و فکر نمی کنم که اعتراضات چه ایمیلی چه مصاحبه تلویزیونی چه با طرح دعوی در دادگاه ها به نتیجه برسه. بهتره قبول کنیم که ما هم جزء صدها هزار نفر دیگری هستیم که با هم تصمیم به مهاجرت به کانادا گرفتیم و به علت تعداد زیادمان ناچار به تحمل مدت زمان طولانی تری در صف هستیم. پس بهتره صبر جمیل کنیمنیشخند

دوستدار همتون

صحراقلب